Lunes hanggang miyerkules lang ang pasok ko ngayong bakasyon. Libre magliwaliw tuwing biyernes -hanggang linggo. Pero dahil sa lunes, May 4 , ay exam mas mabuti na ipagpaliban muna ang layasan at unahin mag-aral (naks! gumaganon!). Planado ang tatlong araw na walang pasok.
Biyernes : gumising ng tanghali (para mahaba tulog) at iparepair ang american size na uniform pang-duty
Sabado: sumamba sa hapon at mag-aral
Linggo: mag-aral parin.
Pero xempre plano lang 'yan. Sabi nga ng tita ko " sus! hangin pa pala iyan!". (hehe) Hangin na kung hangin , may plano naman sa buhay (waahhh!!). Isang araw pa lang ang lumipas simula ng planuhin ko ang mga 'iyan. Natupad ang mahabang tulog pero hindi ko na parepair ang uniform ko dahil naiba ang schedule ng activities ko para sa araw na iyon. Natagalan ako sa pag-aayos ng mga damit, libro at mga kalat ko kaya hindi na ako nakaalis at tinamad na din ako. Sakto naman dumating ang lola at tita ko, kinagabihan. Sabi ko sasabay na ako sa kanila dahil malapit naman ang bahay nila sa bahay ni tita wewe na siyang sasama sa akin doon sa mananahi. Pero dahil gabi na at wala akong kasabay pauwi ay doon na ako sa bahay ng lola ko pinatulog.
Nasa depressed area ang bahay ng lola ko. Noong unang punta ko dito, nakaagaw ng aking pansin ang madilim at mataong paligid. Nagtaka ko bakit walang ilaw. Sabi ng tita ko nahuli daw kasi sa illegal na pagggamit ng kuryente - jumper daw (ganyan ba spelling ?). At sa pagbalik ko kahapon ay wala paring pagbabago - madili parin. May mangilan-ngilan na bahay na may pilaw pero mas marami paring walang ilaw. Mabuti at nag bahy nila lola ay may kuryente kaya walang problema , maliwanag ang buhay.
May tatlong minuto rin kaming nakasakay ng padyak papunta sa bahay ni lola. Hilig ko ang pagsakay sa padyak habang humahampas sa akin ang malamig na hangin kaya't enjoy. Si manong driver naman ay maya't - maya sumisipol para patabihin ang mga naglalakad sa gitna ng kalsada. Madilim pero ang daming tao. May nagbibinggo , nag-iinuman , kwentuhan, at tambay sa kanto. Slamat at nakarating naman kami ng maayos sa bahay. Pagdating ko sa bahay nadatnan ko si pinsan na girlalu (16 yrs. old) na may kausap sa phone. Biniro ko pa nga na " Oh, boyfriend mo na naman iyan", "hindi kaya", ang sabi niya. Ilang minuto inabot na sa akin ang phone niya may kakausap daw sa akin. Si Dkiss, ang hayskul klasmeyt ko. Minsan umuwi ko Laguna siguro 2007 iyon , Magdalena day. NAnuod ko ng battle of the band at isa siya sa mga klasmeyts ko na sumali. Ang galing !! Hindi ko naman akalain na napansin niya ang existence ko. Nalaman ko na lang na napansin niya ko noong katext niya pinsan ko kinabukasan. Isang pambobola ang nabanggit. "Ang cute ko daw at dati pa daw niya akong crush" ( weeehhh!!). Loko naman itong pinsan ko at nang intriga pa. Tanungin ba naman kung bakit hindi daw ako niligawan noon. Sumagot naman si Dkiss na mahina pa daw ang loob niya noon manligaw sa akin. ( natuwa naman ako sa nalaman ko na nagkakarash pala siya sa akin, ok na yun. )
Ang ganda ng bati sa akin..
Dkiss: Balita ko pamilyado ka na
Ako: Adik! Hindi ahh...
Tapos nagbanggit ng names ng mga boys .. Pambihira! Hindi ko mga kilala. Pero may binanggit siyang pangalan na ikinagulat ko.
Dkiss: Dito si kazu ahhh..
Ako: Sino? si kazu?
Dkiss: Oo, dumating na siya. ( galing japan)
Ako: Weeeehhh... DUmating na? Di nga?
Dkiss:OO nga, 2 weeks siya dito. Oh, kung gusto mo kausapin mo.
Ako: ok lang. ( tapos wento wento.. kilig naman ako!)
HIndi ko lam kung paanung "oo" ang sasabihin ko. Ayoko naman kasing magpahalatang namiss ko si kazu. Ang simple pero talented sa pag-acting, paggigitara, sa kalokohan (hehe) at sa mga girls ( naks!). Ngayon ko lang aaminin na napahanga niya ako. Matalino siya pero hindi iyan naniniwala kapag pinuri mo. Humanga rin ako sa kanya dahil minsan... gabi na ay hindi pa kami umuuwi magbabarkada. Sabi ko " patay! grounded ako nito!" May nang-asar sa akin na lagot daw ako. Natahimik tuloy ako. Nagtaka yung guy na nagsabi na lagot daw ako dahil sa biglang pananahimik ko. Tinanung niya ko" Oh, bakit natahimik ka? Hindi ko naman akalain na sasagot si kazu, " Panung hindi tatahimik ay inaaasar mo kasi". Wow!! kinilig ako noon. Parang knight in a shining armor ang pagdating! (heheh) . Paanung sa simpleng kilos at pagtahimik ko ay nalaman niya kung ano nararamdaman ko?! Hindi ko rin malilimutan noong second year hayskul kami. Tapos na ang klase, tumayo na ako palabas. Lumapit siya sa akin kasama bestfriend niyang si Arnel sabay sabing " Jeraldine, ako na magdadala ng bag mo". Nagulat ako pero kilig moment ito. Sinabi ko naman na " Hindi wag na". Tapos biglang lumapit sa amin si Geebert (klasmeyts din namin pero parang kapatid turing sakin) sabay akbay sa akin. Nagreact tuloy sila kazu akala nila siguro kung anu na . Isang malakas na " wooooooooohhh" ang narinig ko.. Tapos yun lang naalala ko.
Pagkatapos namin mag-usap ay naghapunan na tapos tulugan na. Ulam namin ang ginisang talbos ng kamote na nilutio ni lola at tuna na dala ko. Natulog kami sa sahig. May isang kama naman pero doon natutulog si lola, ang baby na si bugoy at si tita ang mama ni bugoy. Malamig ang semento nanunuot sa likod pero ayos lang, nakatulog naman ko ng maayos. Naalala ko kung paano nila ko alalahanin sa pagkilos sa bahay ultimo paggamit ng CR may paalala pa ang mga pinsan at tita ko.
Pinsan (girl): Ate, hindi tiles yung sahig ng Cr namin.
Pinsan (boy): Yung bowl namin antique na.
Tita: Basa yung cr baka mabasa damit mo dito ka na lang magbihis.
Ako: ok lang iyan... with smiling face hehe
Tapos dumiretso ko sa bahay nila tita wewe . Sinamahan na lang ko ng pinsan ko na 11 yrs. old sa bahay ng mananahi dahil maraming ginagawa si tita. At ok naman ang nangyari, hindi naman ako tinaga sa presyo. Pagkatapos noon, hinatid ko na pinsan ko sa bahay nila at sumakay na ko ng padyak. Lolo ang driver, naiilang tuloy ako na matanda pa ang nahihirapan sa pagpadyak para lang makarating ako sa kanto. Kaya malayo pa man ay bumaba na ako. Naglakad hanggang makarating sa bahay.
Nakakapagod pero natuto na naman ako sa mga nangyari. Una, wag kaagad-agad maniniwala baka niloloko ka lang. Pambihira si Dkiss!!! Siya pa la ang kazu na nakausap ko, naloko mo ko daw niya ako!! Kinilig pa naman ako!! naku!! yari ka sa akin DKiss pag-uwi ko diyan sa laguna. Magtaggo ka na!! Pangalawa, huwag masiyadong kinikilig ha!!! hahaha Pangatlo, ginhawa lang ba ang tatanggapin natin sa Ama (GOD)? Basta sa hirap man o ginhawa... sabay tayo sa takbo ng buhay.
Sabado: sumamba sa hapon at mag-aral
Linggo: mag-aral parin.
Pero xempre plano lang 'yan. Sabi nga ng tita ko " sus! hangin pa pala iyan!". (hehe) Hangin na kung hangin , may plano naman sa buhay (waahhh!!). Isang araw pa lang ang lumipas simula ng planuhin ko ang mga 'iyan. Natupad ang mahabang tulog pero hindi ko na parepair ang uniform ko dahil naiba ang schedule ng activities ko para sa araw na iyon. Natagalan ako sa pag-aayos ng mga damit, libro at mga kalat ko kaya hindi na ako nakaalis at tinamad na din ako. Sakto naman dumating ang lola at tita ko, kinagabihan. Sabi ko sasabay na ako sa kanila dahil malapit naman ang bahay nila sa bahay ni tita wewe na siyang sasama sa akin doon sa mananahi. Pero dahil gabi na at wala akong kasabay pauwi ay doon na ako sa bahay ng lola ko pinatulog.
Nasa depressed area ang bahay ng lola ko. Noong unang punta ko dito, nakaagaw ng aking pansin ang madilim at mataong paligid. Nagtaka ko bakit walang ilaw. Sabi ng tita ko nahuli daw kasi sa illegal na pagggamit ng kuryente - jumper daw (ganyan ba spelling ?). At sa pagbalik ko kahapon ay wala paring pagbabago - madili parin. May mangilan-ngilan na bahay na may pilaw pero mas marami paring walang ilaw. Mabuti at nag bahy nila lola ay may kuryente kaya walang problema , maliwanag ang buhay.
May tatlong minuto rin kaming nakasakay ng padyak papunta sa bahay ni lola. Hilig ko ang pagsakay sa padyak habang humahampas sa akin ang malamig na hangin kaya't enjoy. Si manong driver naman ay maya't - maya sumisipol para patabihin ang mga naglalakad sa gitna ng kalsada. Madilim pero ang daming tao. May nagbibinggo , nag-iinuman , kwentuhan, at tambay sa kanto. Slamat at nakarating naman kami ng maayos sa bahay. Pagdating ko sa bahay nadatnan ko si pinsan na girlalu (16 yrs. old) na may kausap sa phone. Biniro ko pa nga na " Oh, boyfriend mo na naman iyan", "hindi kaya", ang sabi niya. Ilang minuto inabot na sa akin ang phone niya may kakausap daw sa akin. Si Dkiss, ang hayskul klasmeyt ko. Minsan umuwi ko Laguna siguro 2007 iyon , Magdalena day. NAnuod ko ng battle of the band at isa siya sa mga klasmeyts ko na sumali. Ang galing !! Hindi ko naman akalain na napansin niya ang existence ko. Nalaman ko na lang na napansin niya ko noong katext niya pinsan ko kinabukasan. Isang pambobola ang nabanggit. "Ang cute ko daw at dati pa daw niya akong crush" ( weeehhh!!). Loko naman itong pinsan ko at nang intriga pa. Tanungin ba naman kung bakit hindi daw ako niligawan noon. Sumagot naman si Dkiss na mahina pa daw ang loob niya noon manligaw sa akin. ( natuwa naman ako sa nalaman ko na nagkakarash pala siya sa akin, ok na yun. )
Ang ganda ng bati sa akin..
Dkiss: Balita ko pamilyado ka na
Ako: Adik! Hindi ahh...
Tapos nagbanggit ng names ng mga boys .. Pambihira! Hindi ko mga kilala. Pero may binanggit siyang pangalan na ikinagulat ko.
Dkiss: Dito si kazu ahhh..
Ako: Sino? si kazu?
Dkiss: Oo, dumating na siya. ( galing japan)
Ako: Weeeehhh... DUmating na? Di nga?
Dkiss:OO nga, 2 weeks siya dito. Oh, kung gusto mo kausapin mo.
Ako: ok lang. ( tapos wento wento.. kilig naman ako!)
HIndi ko lam kung paanung "oo" ang sasabihin ko. Ayoko naman kasing magpahalatang namiss ko si kazu. Ang simple pero talented sa pag-acting, paggigitara, sa kalokohan (hehe) at sa mga girls ( naks!). Ngayon ko lang aaminin na napahanga niya ako. Matalino siya pero hindi iyan naniniwala kapag pinuri mo. Humanga rin ako sa kanya dahil minsan... gabi na ay hindi pa kami umuuwi magbabarkada. Sabi ko " patay! grounded ako nito!" May nang-asar sa akin na lagot daw ako. Natahimik tuloy ako. Nagtaka yung guy na nagsabi na lagot daw ako dahil sa biglang pananahimik ko. Tinanung niya ko" Oh, bakit natahimik ka? Hindi ko naman akalain na sasagot si kazu, " Panung hindi tatahimik ay inaaasar mo kasi". Wow!! kinilig ako noon. Parang knight in a shining armor ang pagdating! (heheh) . Paanung sa simpleng kilos at pagtahimik ko ay nalaman niya kung ano nararamdaman ko?! Hindi ko rin malilimutan noong second year hayskul kami. Tapos na ang klase, tumayo na ako palabas. Lumapit siya sa akin kasama bestfriend niyang si Arnel sabay sabing " Jeraldine, ako na magdadala ng bag mo". Nagulat ako pero kilig moment ito. Sinabi ko naman na " Hindi wag na". Tapos biglang lumapit sa amin si Geebert (klasmeyts din namin pero parang kapatid turing sakin) sabay akbay sa akin. Nagreact tuloy sila kazu akala nila siguro kung anu na . Isang malakas na " wooooooooohhh" ang narinig ko.. Tapos yun lang naalala ko.
Pagkatapos namin mag-usap ay naghapunan na tapos tulugan na. Ulam namin ang ginisang talbos ng kamote na nilutio ni lola at tuna na dala ko. Natulog kami sa sahig. May isang kama naman pero doon natutulog si lola, ang baby na si bugoy at si tita ang mama ni bugoy. Malamig ang semento nanunuot sa likod pero ayos lang, nakatulog naman ko ng maayos. Naalala ko kung paano nila ko alalahanin sa pagkilos sa bahay ultimo paggamit ng CR may paalala pa ang mga pinsan at tita ko.
Pinsan (girl): Ate, hindi tiles yung sahig ng Cr namin.
Pinsan (boy): Yung bowl namin antique na.
Tita: Basa yung cr baka mabasa damit mo dito ka na lang magbihis.
Ako: ok lang iyan... with smiling face hehe
Tapos dumiretso ko sa bahay nila tita wewe . Sinamahan na lang ko ng pinsan ko na 11 yrs. old sa bahay ng mananahi dahil maraming ginagawa si tita. At ok naman ang nangyari, hindi naman ako tinaga sa presyo. Pagkatapos noon, hinatid ko na pinsan ko sa bahay nila at sumakay na ko ng padyak. Lolo ang driver, naiilang tuloy ako na matanda pa ang nahihirapan sa pagpadyak para lang makarating ako sa kanto. Kaya malayo pa man ay bumaba na ako. Naglakad hanggang makarating sa bahay.
Nakakapagod pero natuto na naman ako sa mga nangyari. Una, wag kaagad-agad maniniwala baka niloloko ka lang. Pambihira si Dkiss!!! Siya pa la ang kazu na nakausap ko, naloko mo ko daw niya ako!! Kinilig pa naman ako!! naku!! yari ka sa akin DKiss pag-uwi ko diyan sa laguna. Magtaggo ka na!! Pangalawa, huwag masiyadong kinikilig ha!!! hahaha Pangatlo, ginhawa lang ba ang tatanggapin natin sa Ama (GOD)? Basta sa hirap man o ginhawa... sabay tayo sa takbo ng buhay.
1 comments:
it seems okay k nmn pla. d n pla q dpt png mg-alala. can't let go of your past huh?? it's really you.. goodluck!!
Post a Comment