Lakas Mantrip

Sa lahat ng sitting arrangement na naranasan ko ala na yatang makakatalo sa nangyari kanina sa klase namin sa Phil. Health Care. May isang bangko na bakante sa tabi ko. Kadalasan naman ay walang umuupo dito sa kadahilanang hindi ko rin alam. Pwedeng ayaw akong katabi o mas gusto siguro nilang umupo sa hulihan para hindi halatang inaantok, nagkukwentuhan, natutulog o anu pa man. At kanina lang ay may naligaw na umupo sa tabi ko. Una si Loria na nahampas ko pa sa balikat. Ala lang trip ko lang manghampas. Sabay alok niya kay Arreza na tumabi sakin at nagsimula na ang asaran. Si Arreza kasi ang nag-iisang alam ko na nagkamaling magkaroon ng karash sa simpleng tulad ko. Dahilan kung bakit pati sa asaran ng mga magjowaerks sa klase namin ay nadadamay ako. Nakakahiya kaya!!May sumisigaw ng pagkalakas-lakas, napapalakpak sa kagalakan at may tawa ng tawa sa nangyari. Ilang minuto rin ang tinagal ng kalokohang ito. Pambihira!! Pagsamasamahin ba naman ang pang-aalaska na pinangunahan ni Patrick, sinundan ni Lou at Gary magkakagulo talaga. Sakyan pa ng buong klase, pati si Ma'am napatawa na rin. At imbis na mainis ako sa pang-aasar nila ay napatawa na lang din ako. HAyss.. sa araw-araw ba naman na kasama ko ang mga kolokoy na ito nasanay na rin ako na pag-tripan nila. Wow...lakas mantrip!!

"Magulat ang magugulat , matuwa ang matutuwa, matawa ang matatawa, magalit ang magagalit sa post kong ito basta peace tayo."